 |
| புதுக்கவிதைத் தொகுப்பு |
பதிப்புரிமை எச்சரிக்கை (Copyright Notice)
இந்த ‘ ‘ குறுநாவல் முழுவதுமாக ஆசிரியர் மகிழம் பூவின் சொந்தக் கற்பனையில் உருவானது. இக்கதையின் கரு, பாத்திரப் படைப்புகள், உரையாடல்கள் மற்றும் நடை அனைத்தும் இந்திய பதிப்புரிமைச் சட்டம் (Indian Copyright Act, 1957) மற்றும் சர்வதேச பதிப்புரிமை சட்டங்களின் கீழ் பாதுகாப்புப் பெற்றது.
எச்சரிக்கை: ஆசிரியரின் எழுத்துப்பூர்வமான அனுமதி இன்றி, இந்த நாவலின் எந்தவொரு பகுதியையும் அல்லது முழு நாவலையும் நகலெடுக்கவோ, மறுபதிப்பு செய்யவோ, சமூக வலைதளங்களில் பகிரவோ அல்லது மின்னணு முறையில் சேமித்து விநியோகிக்கவோ கண்டிப்பாக அனுமதி இல்லை.
மீறுவோர் மீது உரிமையியல் மற்றும் குற்றவியல் சட்டங்களின் கீழ் (Civil and Criminal Actions) கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்பதை இதன் மூலம் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
மௌனத்தின் கையெழுத்து
1. முதல் மழை
வானம் பூமிக்கு எழுதிய
முதல் காதல் கடிதம் இந்த மழை…
ஒவ்வொரு துளியிலும் உன் வாசம்,
நனையாத குடைக்குள்
நாம் தேடிக்கொண்ட அந்த ஒற்றை மௌனம்!
2. நிழல் சுமக்கும் நிலவு
பகலெல்லாம் சூரியனிடம் கடன் வாங்கி
இரவில் வட்டியாய் உன் நினைவுகளைத் தருகிறது நிலவு…
என் அறையின் ஜன்னல் ஓரம்
நீ விட்டுச் சென்ற சிரிப்பு
இன்னும் நிலவொளியில் நனைந்து கொண்டிருக்கிறது.
3. நட்பின் ரகசியம்
நமக்கிடையே வார்த்தைகள் இல்லை,
ஆனாலும் மௌனங்கள் அர்த்தப்படுகின்றன.
தண்டவாளங்கள் போல நாம் –
சேரவே மாட்டோம்,
ஆனாலும் பிரியவில்லை.
4. தேநீர்க் கோப்பை
ஆறிப்போன தேநீரிலும்
உன் நினைவுகள் மட்டும் சூடாகவே இருக்கின்றன…
சர்க்கரை குறைந்தாலும்
உன் சிரிப்பின் இனிப்பு போதும்
இந்த மாலைப் பொழுதை ரசிக்க!
5. காலத்தின் காலடித்தடம்
மணலில் நீ நடந்த சுவடுகளை
அலைகள் அழித்துவிடலாம்…
ஆனால் என் மனதின் ஈர நிலத்தில்
நீ பதித்த சுவடுகள்
காலத்திற்கும் அழியாத கல்வெட்டுகள்!
6. அம்மாவின் கைப்பை
உலகத்தின் அத்தனை அதிசயங்களும்
அடங்கிப் போயிருக்கின்றன…
அம்மாவின் அந்தச் சிறிய கைப்பையிலும்,
அவள் முந்தானையில் ஒளிந்து கிடக்கும்
அந்த அன்பு வாசத்திலும்!
7. பழைய புகைப்படம்
புகைப்படத்தில் அப்படியே இருக்கிறாய் நீ…
மாறிப்போனது காலம் தான்.
உன் கண்கள் மட்டும் இன்றும்
என்னிடம் ஏதோ ஒரு
ரகசியத்தை சொல்லத் துடிக்கின்றன.
8. மறதி
எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட வேண்டும்
என்று தான் நினைக்கிறேன்…
ஆனால், உன்னை மறக்க வேண்டும்
என்பதை மட்டும்
ஏனோ மறந்து போகிறேன்!
9. விழி வழிக் கவிதை
பேசத் தெரியாத மௌனங்களுக்கு
உன் கண்கள் தான் அகராதி…
ஒரே ஒரு பார்வையில்
ஆயிரம் பக்கங்களை
வாசித்து விடுகிறாய் நீ!
10. காதல் எனும் பிச்சை
யாசகம் கேட்கும் கைகளாய்
உன் அன்பிற்காகக் காத்திருக்கிறேன்…
நீ போடும் ஒற்றைப் புன்னகை போதும்
என் ஜென்மத் தாகம் தீர!
11. மழைக்காலக் குடை
குடைக்குள் இரண்டு பேருக்கு இடமில்லை,
இருந்தும் நாம் நனையவில்லை…
ஏனெனில்,
நம்மிடையே இடைவெளியே
இருக்கவில்லை அன்று!
12. கிழிந்த நாட்குறிப்பு
ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் உன் பெயர்…
கிழித்தெறிய மனமில்லை,
வைத்திருக்கவும் வலிமை இல்லை.
நிச்சயமாக இது
முடிவில்லாத ஒரு காவியம்!
13. அப்பா தந்த தைரியம்
தோல்வி நேரும் போதெல்லாம்
அவர் வைத்த அந்தத் தட்டிக்கொடுத்தல்…
இன்றும் என் முதுகில்
ஒரு போர்வாளைப் போல
வலிமை தருகிறது!
14. பேருந்துப் பயணம்
ஜன்னல் ஓர இருக்கையில்
பின்னோக்கி ஓடும் மரங்களைப் போல,
உன் நினைவுகளும்
என்னைக் கடந்து
என்னுடனேயே வருகின்றன!
15. கடற்கரை மணல்
பெயர் எழுதி வைத்தேன் மணலில்…
அலை வந்து அழித்தது.
திரும்பத் திரும்ப எழுதினேன்,
அலை இப்போது
உன் பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு கரைகிறது!
16. மௌன இடைவெளி
பேசிப் பேசியே தீர்த்துவிட்டோம்
வார்த்தைகளை…
இப்போது மௌனம் தான்
நமக்கிடையேயான
மிகச் சிறந்த உரையாடல்!
17. உதிரும் பூக்கள்
மரத்திலிருந்து விழும் பூக்களுக்கு
வருத்தமில்லை…
ஏனெனில் அவை
மண்ணின் மடியில்
மீண்டும் பிறக்கப் போகின்றன!
18. கடிதம்
நீ அனுப்பாத கடிதங்களை
நானே வாசித்துக் கொள்கிறேன்…
காலியாக இருக்கும் அந்தப் பக்கங்களில்
உன் வாசனை
நிறைந்து கிடக்கிறது!
19. பட்டாம்பூச்சி
உன் வருகைக்காகக் காத்திருக்கும் போது
என் இதயத்திற்குள்
ஆயிரம் சிறகுகள்…
நீ வந்ததும் மௌனமாகிப் போகிறேன்
சிறைப்பட்ட பட்டாம்பூச்சியாய்!
20. வீதி விளக்கு
நள்ளிரவு வீதியில்
தனித்து நிற்கும் விளக்கு…
யாருக்காகவோ காத்திருக்கிறது,
உன் நினைவுகளோடு
விழித்திருக்கும் என்னைப் போல!
21. சின்னஞ்சிறு உலகம்
நீயும் நானும் அமர்ந்திருந்த
அந்த ஒற்றை பெஞ்ச்…
இப்போது ஒரு
பெரிய கண்டமாகத் தெரிகிறது
நீ இல்லாத நேரத்தில்!
22. நிழல் தேடும் மரம்
உலகத்திற்கே நிழல் தரும் மரம்
தன் நிழலைத் தானே
தேடிக் கொள்வதில்லை…
உன் அன்பைப் பெற்ற எனக்கு
வேறு எதுவும் தேவையில்லை!
23. கண்ணாடி
கண்ணாடியைப் பார்க்கும் போதெல்லாம்
உன் முகம் தெரிகிறது…
நீ என்னுள்
அவ்வளவு ஆழமாக
ஊடுருவி இருக்கிறாய்!
24. இசை
கேட்கும் பாடல்களில் எல்லாம்
உன் குரல்…
வாசிக்கும் வரிகளில் எல்லாம்
உன் முகம்…
நீயே தான் என்
வாழ்வின் இசை!
25. முற்றுப்புள்ளி இல்லா கவிதை
இந்தக் கவிதை இதோடு முடிவதில்லை…
உன் நினைவுகள் இருக்கும் வரை
உன் பிரபஞ்சன் எழுதும் வரிகளுக்கு
முற்றுப்புள்ளி என்பதே கிடையாது!
இந்த கவிதைகள் பாடலாசிரியர்கள் பழனி பாரதியின் கற்பனைத் திறனையும், நா. முத்துக்குமாரின் எதார்த்தமான உணர்வுகளையும் வெளிப்படுத்தும் கவிதைகளை வாசித்த தாக்கத்தால் எழுதப்பட்டவை.