அதிகாலை நான்கு மணி. ஊரே தூக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்க, சின்னபேச்சியின் கண்கள் மட்டும்  உறக்கத்தை தொலைத்திருந்தன. அந்த எழுபது வயது உடம்பில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்த எலும்புகள் ஒவ்வொன்றும் ‘இன்னும் கொஞ்ச நேரம் படு’ என்று கெஞ்சுவது அவளுக்குத் தெரியும். ஆனால், அந்த எலும்புகளுக்குத் தெரியாது, வயிற்றில் எரியும் பசித் தீயை விட, முதுகுவலி பெரிதல்ல என்று. சின்னபேச்சி மெல்ல எழுந்து, முற்றத்தில் இருந்த குழாயடியில் முகத்தைக் கழுவினாள். அவளுடைய முகம் சுருக்கங்கள் கிழிந்த நிலவரைபடம் போல இருந்தது. அந்த ஒவ்வொரு … Continue reading Chinna Pechi – Sirukathai